Καλοκαίρι του '18

Το να λες αντίο στο καλοκαίρι είναι δύσκολο. 

Ειδικά όταν έχεις περάσει ένα αξέχαστο καλοκαίρι. 

Αλλά εσείς κάνατε το αντίο να μοιάζει υπέροχο. 

Ήμασταν εμείς, μερικοί φίλοι και μια πισίνα γεμάτη μπύρες και μπουκάλια με ρούμι και βότκα. 

Στο ηχειάκι παίζαμε όλα τα αγαπημένα μας τραγούδια και αυτά που μας ξυπνούσαν τις μνήμες του καλοκαιριού που πέρασε. Γελούσαμε με όλες τις μαλακιες που κάναμε και με τις στραβές που μας έτυχαν. 

Μετά από αυτό το καλοκαίρι θα χωριζόμασταν. Σε διαφορετικά μέρη της χώρας, ακόμη και στο εξωτερικό. 

Οπότε ξέραμε πως αυτό το αντίο θα έπρεπε να είναι ξεχωριστό. 

Όταν μείναμε λίγοι και καλοί, βγάλαμε κιθάρες και τραγουδήσαμε. 

Ήμασταν μόνο εμείς και ο ήρεμος παφλασμός των κυμάτων στην ακρογιαλιά. Μείναμε εκεί μέχρι το πρωί. 

Βλέποντας την ανατολή του ήλιου. Κάνοντας υποσχέσεις ότι δεν θα αφήσουμε την απόσταση να κερδίσει. 

Προσπαθώντας να σταματήσουμε για λίγο τον χρόνο. 

Όλες μαζί εκεί. 

Αγκαλιά. 


                                     ~Hopeless Romantic