Τετάρτη βράδυ

Τετάρτη βράδυ,
το φως από τις λάμπες στο δρόμο είναι θαμπό,
το μόνο που ακούγεται,ο θόρυβος του λεωφορείου.
O oυρανός δεν έχει σύννεφα,είναι καθαρός,
μα δεν μπορώ να διακρίνω ούτε ένα αστέρι.

Δεν υπάρχει κίνηση παρά μόνο μερικοί άνθρωποι,
που βαδίζουν με το βλέμμα καρφωμένο στο πεζοδρόμιο.
Είναι σκεπιτικοί,πιθανόν να συλογίζονται όσα τους συνέβησαν σήμερα.
Διαισθάνομαι την μοναξιά τους,η οποία είναι δικαιολογημένη,
εξάλλου το μονο που μας απομένει στο τέλος της ημέρας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.